-
Pages
-
Categories
-
Archives
Monthly Archives: November 2009
[tekst]
[verder]
DE BETEKENIS VAN SEATTLE door Walden Bello
30/11/2009 – 6:12 pm
Het is nu algemeen aanvaard dat de mondialisering een mislukking is als het gaat om haar drievoudige belofte van landen uit de economische stagnatie halen, de armoede elimineren en de ongelijkheid reduceren. De laatste nagel in de doodskist van het hele project is de huidige economische neergang, voortgekomen uit het door de belangen van grote bedrijven gestuurde mondialiseringsproces, de financiële liberalisering en de neoliberale ideologie die als legitimatie diende.
[CD]
[verder]
Lightning Bolt – Earthly Delights [cd/lp Load]
23/11/2009 – 11:02 pm
Ouderwetse hardcore met drum en bas, die zodanig is afgesteld dat het klinkt als een overstuurde gitaar. Een soort sub-Magma Ruins. Als je hun vorige albums – de laatste, Hypermagic Mountain, dateert alweer van vier jaren her – hebt gehoord, heb je deze ook gehoord. De vergelijking met Ruins is toepasselijk, want ook daar betreft het drum en bas en snelheid, rapidfire snelheid. Alleen de man achter Ruins, Toshida Tatsuya, kan echt drummen. De lui van Lightning Bolt ademen de muffe sfeer van opgewarmde, second-rate SST fare. Wat ze dan bieden aan altijd welkom gitaristisch geweld is eigenlijk mosterd na de conservatieve maaltijd van de Bush-jaren, toen Lightning Bolt zin had.
[CD]
[verder]
Fuck Buttons – Tarot Sport [cd ATP]
23/11/2009 – 11:01 pm
Het vorige album van Fuck Buttons, dat door menig nietsvermoedende dilletant de hemel in werd geprezen, was behoorlijk nietszeggend, om niet te zeggen ronduit saai. Nu aan dat saaie is niets veranderd: dezelfde vingeroefeningen met modulerende synthezisers, gekoppeld aan een four-to-the-floor beat. Een soort Air met nog meer compressie en zonder enig gevoel voor pop.
[CD]
[verder]
Mordant Music – syMptoMs [cd Mordant Music]
23/11/2009 – 6:17 pm
Na de meesterlijke compilatie eerder dit jaar is syMptoMs het echte nieuwe album van Mordant Music, nu een eenmansband. De bekende syntharpeggios tegen de achtergrond van nu eens shuffelende dan weer rammende percussie worden ook nu weer breed uitgemeten. Met vocalen, die soms erg sterk lijken op Karl Hyde van Underworld, vooral op nummer In Truth is Wine en de sublieme titeltrack, dat het beste electronische stuk muziek van dit jaar is. Sterker nog, het nummer had van Underworld kunnen zijn, wier nieuwe samenwerking met Brian Eno hoge verwachtigen schept. Net als de beste momenten van Underworld weet Mordant Music de natuurlijke opgewektheid van dance te koppelen aan sombere subjectiviteit, waardoor langs electronische weg een klankenlandschap wordt gecreëerd dat de indie gitaarpop door de E mineur bewerkstelligt.
[CD]
[verder]
Daughter of the Industrial Revolution – Variable Resistance Parts 1-3 [3x3” cdr Cotton Goods]
23/11/2009 – 5:32 pm
De ambachtelijke uitdossing van deze anachronistische uitziende set van 3 3” cdtjes (of eigenlijk cdrretjes) is de hypostase van de cottage industry-aanpak in de onafhankelijke muziek. De binnenhoesjes in de vierkante plastic buitenhoesjes zijn nauwgezet gevouwen uit de vergeelde pagina’s van een ingenieurshandleiding en het tekenpapier van een architect, met daarbij voor elk cdtje een met de Adler getypt aanduiding van de tracktitels. De drie cdtjes zijn gezamenlijk verpakt in een papieren cartridge met een bandje eromheen, waarop de titel en het labelnummer zijn vermeld. Vlijtige kunst, die een namaak is van wat in de jaren ‘10 nog avantgarde was.
[CD]
[verder]
Demdike Stare – Symbiosis [cd Modern Love]
22/11/2009 – 6:07 pm
Hauntology is een genre dat, op een enkele uitzondering na (Mordant Music!) tot nu toe alleen maar beloofde, maar niet inloste. Teveel knullige softwaremanipulatie met verzuurde tapes en radiofonisch materiaal uit de oude doos. De rotte geur van retro om de retro hangt eromheen. Alleen de combinatie met dubstep bekoorde zo nu en dan en plaatste juist de actualiteit in een bepaald daglicht (nu ja, schemer), hoewel ook daar na de vliegende start met Burial toch ook sprake is van diminishing returns.
[CD]
[verder]
Kevin Drumm – Imperial Horizon [cd Hospital Productions]
21/11/2009 – 6:12 pm
De compositie van echo’s over de lengte van de cd is de drone taken to its extreme. Nog elementairder dan voorganger Imperial Distortion, die 2 volle cds in beslag nam, dringt Drumm hier als geen ander in de kern van de drone binnen, met aandrang en veel uithoudingsvermogen.
[CD]
[verder]
David Sylvian – Manafon [cd Samadhi Sound]
21/11/2009 – 6:09 pm
Maniërisme. Daar weet Sylvian alles van. En hoezeer de ontwikkeling van zijn muziek er een is van de mainstream weg, is een ding hetzelfde gebleven: zijn ijdelheid.
[film]
[verder]
Jahrgang 45 (Jürgen Böttcher, DDR 1965)
21/11/2009 – 12:41 am
Het Filmmuseum presenteert momenteel een programma met films ‘van achter de muur’, dwz gemaakt in de voormalige DDR. De film Jahrgang 45 portretteert de verwarring van de jonge generatie in 1965, die op een historisch herkenbare manier nozemachtig door het leven gaat en daardoor een paar even herkenbare conflicten met de oudere generatie doormaakt. Hoe vul je je leven in, waarom zouden arbeid en huwelijk het hoogste goed moeten zijn?
[CD]
[verder]
Thomas Köner – La barca [cd Farlo]
20/11/2009 – 6:14 pm
Nooit zo zeker hoe je dit moet beluisteren: is het muziek of gewoon goedkoop samenraapsel van found sound? Hoe Köner, wiens Porter Ricks platen mij zeer dierbaar zijn, het ook doet, op het minimalistische Zyklop, het laatste solo-album van alweer 7 jaar geleden, pakte de beluistering behoorlijk aangrijpend uit (niet sentimenteel bedoeld). Muziek voor in het vliegtuig, voor een vlucht van pakweg 3 uur of zo.
[wie hört man?]
[verder]
Girls – Album [cd Fantasy Trashcan]
19/11/2009 – 11:04 pm
Voorbij de glo-fi? 
[film]
[verder]
Fish Tank (Andrea Arnold, UK)
12/11/2009 – 12:02 am
De projectie van Fish Tank, de tweede speelfilm van Andrea Arnold, is gefilmd in het ouderwetse Aspect Ratio van 1.33:1. Het geluid lijkt voornamelijk in mono opgenomen. Slechts heel even, tijdens de scènes waarin de opgeschoten tiener Mia met haar zusje en moeder ver buiten de stad stoppen bij een aflegen meertje, fluiten de vogeltjes buiten het scherm, terwijl het geluid de rest van de film uit één richting, recht vanaf het doek op de kijker af komt.
[muziek]
[verder]
Subbacultcha 5 jaar (5 nov Melkweg)
05/11/2009 – 11:30 pm
Subbacultcha vierde het vijfjarig bestaan met een avond vol bandjes in de Melkweg (het goede gedeelte gelukkig: oude zaal en theaterzaal). Het had zowaar iets Berlijns! Qua publiek een goed verdeeld mengsel van hip en relaxed, jong en op zekere leeftijd, mannelijk en vrouwelijk. The Chap was in mijn ogen deze avond toch wat de hoofdact. Sympathiek optreden, maar ook hier vond ik net als op de plaat dat het er net niet helemaal uitkomt, die LCD kant enerzijds en hun Britse ironie-kant anderzijds. Opvallend ook dat in een live-context simpele muziek tegenwoordig blijkbaar het leukst wordt gevonden, en waarom ook niet. Het publiek bleek in ieder geval zeer enthousiast bij tweemans-fomaties die tussen het publiek in spelen, of een groepje drummers met schreeuwzang. Het zijn vandaag de dag misschien geen grootse muzikanten, hoe ze het publiek moeten entertainen hebben ze wel onder de knie. En dat dat publiek er zo met de neus bovenopstaat heeft ook wel iets prettigs Berlijns.